ខ្លះៗអំពី អ៊ីស្តង់ប៊ុល ទួរគី ភាគ២

ខ្លះៗអំពី អ៊ីស្តង់ប៊ុល ទួរគី ភាគ១

គិតៗទៅនៅទីក្រុងទួរគី របស់ប្រទេសអ៊ីស្តង់ប៊ុល មិនសូវជាខុសពីស្រុកយើងទេ តាមផ្លូវ គេមានលក់របស់ញ៉ាំជាហូហែរណឹង មានតាំងពីពោតអាំង ឪឡឹក ជាដើម ។ល។

របស់នេះដូចជាគ្រុមចឹង តែមានសាច់ឡើងណែន។ ឃើញមានដាក់លក់នៅតាមផ្លូវមួយ ដែលមនុស្សចូលចិត្តដើរលេងពេលយប់។ បែបជាឆ្អិនហើយ គេគ្រាន់តែច្របាច់ក្រូចឆ្មារដាក់ រួចញ៉ាំបាន។

ហ្ហូបនៅទីក្រុងនេះមានលក្ខណៈពិសេសមួយ គឺបែបអ៊ឺរ៉ុបក៏បានបែបអាស៊ីក៏បាន។ ខ្ញុំថាបែបអ៊ឺរ៉ុប ព្រោះគេមានញ៉ាំតំឡូងចៀន france frite សាលាដ នំបុ័ង ជាដើម ។ល។ ក្រៅពីនោះនៅតាមហាង យើងអាចហៅម្ហូបបែបអាស៊ីដែរគឺបាយ ទោះជាមិនមានសម្លរដូចស្រុកយើង តែក៏ជាបាយស្រុកយើងដែរ។ បាយនោះគឺមានលក្ខណៈដូចបាយខាងស្រុកយើងដែរ តែខុសពីបាយស្រុកចិត្ត ជប៉ុន កូរ៉េ។ ក្រៅពីណឹងគេមានអាហារម្យ៉ាងទៀតស្រដៀងនឹងនំអំបែងស្រុកយើងតែក្រាស់ជាង រួចបើថាអោយងាយយល់គឺភីសាអត់សាច់។ នំនោះធ្វើដូចភីសាអត់សាច់ចឹង ដែលគេហៅថានំបុ័ងបន្ទះ ដែលគេអាចញ៉ាំជំនួសបាយក៏បាយ។ នំប្រភេទនោះ ខ្ញុំឃើញមាននៅឥណ្ឌាដែរ ដែលគេហៅថាណាន់ (Indian flatbread)។ និយាយដល់រឿងណឹង ឃ្លានទៀតហើយខ្ញុំ ។

គាត់កំពុងតែធ្វើនំបុ័ងបន្ទះ។ ថតនៅក្នុងហាងបែបបុរាណមួយនៅក្រុងទួរគី។ ហាងនោះមានលក្ខណៈជាហាងបុរាណ ដោយមានតាំងរបស់ជាច្រើនបែបបុរាណផងដែរ។ មើលរួបខាងក្រោម

គេនាំគ្នាហៅនំបុ័ងបន្ទះមកញ៉ាំ តែខ្ញុំហៅបាយមកញ៉ាំ រួចសុំគេភ្លក់វិញ

តាមពិតទៅ មុននឹងទៅញ៉ាំអាហារពេលល្ងាច គេបាននាំគ្នាទៅផឹកម៉ាកែវសិន។ ខ្ញុំចេះតែទៅតាមគេទៅ បើមិនចឹងទេ អត់ហ៊ានទៅញ៉ាំបាយតែឯង។ តែតាមពិតទៅ ចង់ដែរណឹង

ឃើញនៅតាមកន្លែងផឹកណឹង គេមានដាក់ល្បែងមួយអោយលែងដែលហៅថា បាហ្កាមូន (bagamone)។ ពេលមើល ដូចជាមិនសប្បាយសោះ តែដល់ពេលលេងទើបដឹងថាជក់។

 

 

ខ្លះៗអំពី អ៊ីស្តង់ប៊ុល ទួរគី ភាគ១

ថ្ងៃនេះ នឹកចង់ចែករំលែករូបភាពខ្លះអំពីក្រុង អ៊ីស្តង់ប៊ុល នៃប្រទេសទួរគី។ខ្ញុំបានទៅក្រុងនេះប្រហែលជាជិតមួយអាទិត្យដែរ តែមិនសូវបានដើរលេងទេ ព្រោះទៅចូលរួម Conference។ បានដើរលេងម៉ាល្ងាចដែរ គឺលួចទៅដើរលេង ។ មិនចាំបាច់គំរាមខ្ញុំថា ចង់ប្រាប់មេខ្ញុំអីទេ ព្រោះខ្ញុំលួចទៅដើរលេងណឹង មេខ្ញុំអ្នកនាំ ។ ថាលេងទេ តាមពិតទៅ ពួកខ្ញុំទៅមានគ្នាបីនាក់ និងមេខ្ញុំម្នាក់ទៀត សរុបទាំងអស់បួនអ្នក ពីសាលាខ្ញុំ។ ល្ងាចចុងក្រោយ ពួកយើងមូលមតិគ្នាលួចទៅដើរលេង ជាមួយអ្នកផ្សេងទៀតដែលមេខ្ញុំស្គាល់។

ទួរគីជាប្រទេសមួយដែលមួយចំហៀងស្ថិតនៅលើទ្វិបអ៊ឺរ៉ុប និងមួយចំហៀងទៀតស្ថិតនៅទ្វិបអាស៊ី ខណ្ឌចែកដោយទន្លេមួយដែលស្ថិតនៅទីក្រុងអ៊ីស្តង់ប៊ុលនេះឯង។ ទីក្រុងនេះ បានចុះឈ្មោះស្នើរជាទីក្រុងមួយរបស់សហភាពអឺរ៉ុប តែលទ្ធិផលយ៉ាងណានោះ ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ គ្រាន់តែដឹងដែរ ប្រហែលជាមិនទាន់ត្រូវបានទទូលស្គាល់នៅឡើយទេ។

និយាយរឿងចរាចរណ៏វិញ។ និយាយពីភាពចង្អៀតនោះ មិនសូវជាខុសពីស្រុកយើងទេ តែអ្វីដែលគួរអោយកត់សំគាល់នោះ គឺពេលឆ្លងផ្លូវ ដូចជាមិនចាំបាច់ចាំភ្លើងខៀវភ្លើងក្រហមស្អីនោះទេ បើស្ងាត់ល្មមៗ ឫបើគេកំពុងស្ទះចរាចរណ៏អីឆ្លងតែម្តងទៅ។ តែខ្ញុំសង្កេតឃើញថា អ្នកបើកឡានភាគច្រើនគេគោរពអ្នកដើរ បើទោះជាពេលខ្លះអ្នកដើរ ដើរឆ្លងភ្លូវពេលភ្លើងក្រហម ក៏គេឈប់អោយឆ្លងដែរ។ ត្រង់ចំនុចនេះ ប្រហែលជាខុសពីស្រុកយើងហើយ។

ទៅ Conference មួយណឹង ទៅជារបៀបអ្នកមាន ហិហិហិ ខុសពីទៅឥណ្ឌា គឺទៅជារបៀបអ្នកផ្សងព្រេង។ ទៅជារបៀបអ្នកមានយ៉ាងមេច? គឺទៅដល់ព្រលានយន្តហោះ មានអ្នកមកទទូល ដឹកទៅដាក់អូតែលផ្កាយបួន ក៏ដូចគ្នាដែរពេលត្រឡប់មកវិញ។ ខុសពីកាលទៅឥណ្ឌា ពួកខ្ញុំមិនទិញសេវ៉ាណឹងទេ ហើយទៅស្នាក់នៅអូតែលគ្មានផ្កាយ គ្មានព្រចន្ទអីទេ ហិហិហិ ព្រោះចង់ផ្សងព្រេងច្រើនជាង ទើបសប្បាយ។ មានន័យថាទើបមានបទពិសោធន៏។

រូបភាពខ្លះៗ

តាក់ស៊ីស្រុកណឹងពណ៌លឿង។ ខុសពីស្រុកបារាំង តាក់ស៊ីដូចជាអត់មានបែបតែមួយចឹងទេ គឺគ្រាន់តែមានស្លាកតាក់ស៊ី

ចំណតរថភ្លើងក្រោយដី (metro)។ ចំណតនេះនៅកន្លែងមួយដែលមានឈ្មោះថាតាក់ស៊ីម។ អាចរាប់ថាជាកន្លែងដែលមានមនុស្សមកដើរលេងច្រើនក្នុងក្រុងនេះ ហាក់បីដូចជានៅមាត់ទន្លេ នៅភ្នំពេញក្រុងយើងដែរ

ផ្លូវចុះទៅក្រោមដី ដើម្បីទៅជិះរថភ្លើងក្រោមដី

រថភ្លើងស្រុកនេះគេប្រើកាក់ ខុសពីស្រុកខ្លះគេប្រើសំបុត្រ។ ចំណុចល្អនៃកាប្រើកាក់ គឺគេមិនចំណាយលុយបោះពុម្ពសំបុត្រនោះទេ ព្រោះអីកាក់អាចប្រើបានច្រើនដង។ ម្យ៉ាងទេ ចំនុចនេះ អាចជួយកាត់បន្ថយសំរាមផងដែរ។ តំចំនុចមិនល្អគឺ កាក់មួយអាចប្រើដើម្បើជិះរថភ្លើងបានតែម្តងគត់។ បើប្រើសំបុត្រ គេអាចប្រើបានច្រើនដង ដោយសំបុត្រនិមួយៗ ត្រូវបានកំណត់ជារយៈពេល។ តែគេត្រូវចំណាយលុយបោះពុម្ព និងបង្កើនសំរាម។

មកដល់រថភ្លើងក្រោមដីហើយ។ រថភ្លើងធំទូលាយជាងនៅស្រុកបារាំង។ រថភ្លើងស្រុកនេះមានចំនុចមួយគួរអោយចាប់អារម្មណ៏ ដែលចំនុចនោះអាចកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថាមពលផងដែរ។ រថភ្លើងនិមួយៗដើរដោយថាមពលធ្មមតា និងកំលាំទាញ ដោយខ្សែកាប ដោយរថភ្លើងមួយទៀត។ គឺមានន័យថា រថភ្លើងដែលទៅ ទាញរថភ្លើងដែលមក ឫក៏បញ្ច្រាស់មកវិញ។

ខ្សែកាបសំរាប់ទាញរថភ្លើងមួយ ដោយរថភ្លើងមួយទៀត

រហាត់ប្រើសំរាប់អោយខ្សែកាបដំណើការ

Station ដែលខ្ញុំថតនេះ ផ្លូវរថភ្លើងមានចំនោតខ្លាំង។ ជិះទៅដូចចុះពីភ្នំដែរ ទាស់តែរថភ្លើងទៅយឺតៗ

 

 

 

 

 

 

រដូវស្លឹកឈឺជ្រុះ

រូបថតទាំងនេះត្រូវបានធ្វើការកែរពណ៌និងពន្លឺ

 

រូបថ្ងៃ​លិច​ស្នាដៃ​ខ្ញុំ

ដូចសន្យា​ពីថ្ងៃ​មុន ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​ដាក់​ជូន​រូប​ថត​ថ្ងៃ​លិច​ស្នាដៃ​ខ្ញុំ

ថត​នៅ​ ឡារ៉ូឆែល (La Rochelle)

___________________________

 

  

 

 

 

ប៉ារីស ភាគ២ «ឆ្នាំ​ថ្មី​នៅ​ផ្ទះ​ខ្មែរ(Maison du Cambodge)»

ពីធី​ចួល​ឆ្នាំ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ដោយ​ការ​សំដែង​ឆាយ៉ាំ ដោយ​ក្រុម​និស្សិត​ខ្មែរ​យើង។​ ពេល​ដែល​ស្គរ​ឆាយ៉ាំ​បន្លឺឡើង​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ចង់​រាំដែរ ។ ខាង​ក្រោម​នេះ​សុំ​ដាក់​រូប​ថត​បន្តរ​បន្ទាប់​នៃ​កម្មវិធី​ចួលឆ្នាំ​។

ឆៃយ៉ាំ​ចាប់​ផ្តើម​ចេញ​ដំណើរ​ហើយ

នាំ​គ្នា​ថត​ពួក​យើង ហាហា ខ្ញុំ​ថត​យក​ទាំង​អស់

បន្ទាប់​ពី​កម្មវិធី​បាន​បើក​ហើយ ការ​លេង​ល្បែង​ប្រពៃណី​ក៏​ចាប់​ផ្តើម ខ្លាឃ្លោក បៀរ អាប៉ោង … បោះអង្គុយ លាក់កន្លែង …

កម្មវិធីស៊ីផឹកក៏​ចាប់​ផ្តើម​បន្ទាប់ពី​លេង​ល្បែង​ប្រជាប្រិយ​។ ចាប់​ផ្តើម​ដំបូង​គេ​អោយ​ភ្លក់​ស្រា​ក្រហម(ដូច​មិន​មែន​ស្រាទេ​ដឹង ព្រោះ​មិន​សូវខ្លាំង​ផង) លាយ​ប្លៃឈឺ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ភ្លក់​ដែរ ហាហា។ បន្ទាប់ពី​បាន​ញ៉ាំ​នំតិចតូច​ហើយ ក៏​មាន​ការ​ធ្វើ​បទបង្ហាញ នឹង​ចំណាប់អារម្មណ៏​ពី​អ្នក​ទទូល​ខុសត្រូវ​នៅ​ផ្ទះ​ខ្មែរ នឹង​មាន​ការ​សំដែង​របាំជូនពរ របាំគោះត្រឡោក ល្ខោន​ចំរឿង។

នាំគ្នាអង្គុយមើល ម្យ៉ាងដែរ

របាំជូនពរ

របាំគោះត្រឡោក

បន្ទាប់ពីកម្មវិធី​ផ្លូវ​ការ​ចប់សព្វគ្រប់ជាមួយនឹង​ស្នូរទះ​ដៃ​កង​រំពងរូច​មក ​កម្មវិធី​ហូប​ចុក​ក៏​ចាប់ផ្តើម ជាមួយ​អាហា​ខ្មែរ ហើយ​ចុង​ក្រោយ​គឺរាំ គេរាំទល់​ភ្លឺឯណោះ តែ​ខ្ញុំទៅ​ផ្ទះ​វិញ​មុន ហេហេ ព្រោះ​ស្អែក​ឡើង​ត្រូវ​ទៅ​ដើរ​លេង​ទៀត។ មិន​បាន​ថត​ទេ​ពេល​នោះ ព្រោះ​រវល់​ប្រយុទ្ធ ហេហេហេ