RSS

ទិញ​កង់​ថ្មី

កាលពីថ្ងៃសុក្រអាទិត្យមុន ខ្ញុំប្រឹងទៅរកទិញកង់(ជជុះ)ទាំងភ្លៀងរលឹម តែទិញអត់បាន ព្រោះកង់ដែលគេមាន តូចៗពេកមិនត្រូវកំពស់ខ្ញុំ។ ដល់ថ្ងៃបន្ទាប់ ក្តៅចិត្តទៅដល់កន្លែងលក់មួយទៀត ក៏ទិញបានដូចបំណង។ កង់នេះ ជជុះទេ តែដូចថ្មីអញ្ចឹង។ ទិញជជុះចឹង សន្សំលុយខ្លះ។ និយាយទៅ តាំងពីមកដល់ស្រុកនេះ ទិញកង់អស់បីហើយ ទាំងមួយនេះទៀត។ តែកង់ពីរមុននោះ សុទតែចាស់ៗ។ កង់ទីមួយ គេលួចបាត់ កង់ទីពីរ ខូចហើយ គេលួចកែបបាត់ទៀត ក៏សម្រេចចិត្តបោះចោលម្រង់ទៅ។ កង់ទីបីនេះ ទិញអោយល្អតិច ហេសហេ។

 

រឿងដែលខ្ញុំសម្រេចចិត្តទិញកង់មួយទៀតនេះ ព្រោះចង់ហាត់ប្រាណខ្លះ ព្រោះថាយាប់ទៅៗ ហើយ ខ្លាចមិនបានទៅស្រុកវិញ ឡឡឡ។ ដឹងអី បានកង់ម៉ោ ល្ងាចមិញ ជិះៗ ស្រាប់តែទៅដល់ KFC ចូលប្តោយ។ មិនដឹងស្រក់គីឡូ អីក៏ចំនេញគីឡូទេ ឡឡឡ។

តាមពិតទៅ ស្រុកយើងមិនសូវមានទំលាប់ជិះកង់ទេ ព្រោះមើលទៅអន់ អត់កាលីប ខ្លាចគេមើលងាយ។ ថាអញ្ចឹងក៏បាន តែម្យ៉ាងទៀតទៅ ស្រុកយើងវាក្តៅ ពិបាកជិះកង់ដែរ។ បើនៅស្រុកនេះវិញ បន់អោយតែដល់ខែក្តៅ គេនឹងអាលនាំគ្នាជិះកង់។ ពិបាកទាំងរកកន្លែងដាក់ទៀតណឹង។ពេលទៅស្រុកខ្មែរវិញ ខ្ញុំគិតទិញកង់ជិះអញ្ចឹងដែរហើយនៅអំពេញ ហេសហេ។


 
 

កម្មវិធីទូរទស្សន៍បារាំងថតនៅស្រុកខ្មែរ កោះឡានតា២០១២

កោះឡានតា (koh-lanta) ជាកម្មវិធីទូរទស្សន៍មួយរបស់ទូរទស្សន៍ TF1 ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងតាំងពីឆ្នាំ២០០១មកម្ល៉េះ។ កម្មវិធីនេះ តម្រូវអោយអ្នកចូលរួមទាំងអស់ធ្វើការប្រកួតគ្នា។ ចុងក្រោយគឺរើសយកតែម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ការប្រកួតគឺប្រើកំលាំងការច្រើន ពោលគឺមានលក្ខណៈកីឡា។ ក្រៅពីនោះ គឺត្រូវប្រើយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីបោះឆ្នោតជំរុះបេក្ខជនម្នាក់រៀងរាល់អាទិត្យ។

កម្មវិធីនេះខ្ញុំចូលចិត្តមើលណាស់។ តែមើលពីរបីឆ្នាំហើយទៅ ហាក់បីដូចជាធុញដែរ។ ប្លែកតែឆ្នាំនេះ កម្មវិធីនេះគឺថតនៅស្រុកខ្មែរ ដែលធ្វើអោយខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍និងទន្ទឹងចាំតែមើលរៀងរាល់អាទិត្យ។ មើលទៅទេសភាពដែលគេថតនៅស្រុកខ្មែរគឺស្អាតសំបើមណាស់។ វគ្គអាទិត្យមុនថែមទាំងថតនៅអង្គរវត្តទៀតផង។

បេក្ខជនឆ្នាំនេះគឺពិសេសណាស់។ អ្នកដែលមកចូលរួមគឺសោតសឹងតែជើងខ្លាំងលេខពីរ(ធ្លាក់នៅជំរើសចុងក្រោយ)គ្រប់វគ្គតាំងពីវគ្គទី១ រហូតដល់វគ្គឆ្នាំទៅមិញ។ ដូច្នេះ ម្នាក់ៗសោតសឹងតែចេះប្រើយុទ្ធសាស្ត្រនិងខ្លាំងៗទៀតផង។ ឈ្មោះក្រុមដែលគេដាក់គឺប្រើពាក្យខ្មែរ។ ក្រុមពណ៌លឿងឈ្មោះ ក្លាហានដែលមានរូបខ្លាជាសញ្ញា ឯក្រុមពណ៌ក្រហមឈ្មោះ នាគខ្មៅដែលមានរូបនាគជាសញ្ញា។

ក្រុមនាគខ្មៅដូចជាចាញ់ប្រៀបហើយព្រោះប្រកួតបានពីរអាទិត្យ ចាញ់ទាំងពីរអាទិត្យ ហើយត្រូវបានគេជម្រុះសមាជិកអស់បីអ្នកទៅហើយដែរ។ ចាំមើលទៅមើលថា តើក្រុមនាគខ្មៅនិងធ្វើយ៉ាងម៉េចទៀតដើម្បីយកឈ្នះក្រុមក្លាហាន!

 
 

ទុក្ខ​របស់​គ្រូ​បង្រៀន និង ទុក្ខ​របស់​សិស្ស

ក្នុងអាជីពជាគ្រូបង្រៀន បើទោះបីជាដោយសារទឹកចិត្តគ្រូបង្រៀនឫដោយសារកាតព្វកិច្ចការងារក៏ដោយ គ្រូបង្រៀនទាំងអស់គឺមានបំណងរួមមួយគឺធ្វើយ៉ាងណាអោយសិស្សទាំងអស់ក្នុងថ្នាក់ចេះនិងយល់នូវអ្វីដែលយើងបង្រៀន។

 

រាល់ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមានអាជីពជាសិស្សផងនិងជាគ្រូផង។ ក្នុងជាជីពជាសិស្សគឺតែងតែខ្លាចថារៀនមិនចេះ ធ្វើការងារមិនត្រូវគឺត្រូវគ្រូស្តីអោយ ឯក្នុងអាជីពជាគ្រូវិញគឺខ្វល់ខ្វាយថាធ្វើយ៉ាងម៉េចពន្យល់អោយសិស្សអត់ចេះហើយរៀនមិនទាន់គេយល់បានដូចគេ។

 

ព្រឹកមិញនេះ ខ្ញុំបានទៅបង្រៀនលំហាត់អនុវត្តបីម៉ោង។ បីម៉ោងនេះរវល់ជាប់ គឺសុខចិត្តអង្គុយពន្យល់សិស្សដែលរៀនមិនទាន់គេ។ ប្រឹងម៉្លឹងហើយ នៅតែមានអារម្មណ៍ថាសិស្សខ្ញុំនៅតែអត់យល់ដដែល។ ហ៊ឹស មិនដឹងជាត្រូវធ្វើយ៉ាងម៉េចទៀតទេ។ គិតទៅ ការងារជាគ្រូបង្រៀនមិនមែន ជាការងារស្រួលទេ។

 

បាយ​ក្តៅ​ៗ

ខាន​ញ៉ាំ​ត្រី​ចៀន​​ជា​មួយ​បាយ​ក្ដៅ​ៗ​យូរ​ហើយ។ ទើប​តែ​ថ្ងៃ​នេះ​មិន​សូវ​ជា​ខ្ជិល​ទើប​បាន​ធ្វើ​ញ៉ាំ ឆ្ងាញ់​សំបើម​ណាស់។ តែ​តាម​ពិត​ទៅ ឆ្ងាញ់​យ៉ាង​ណា ក៏​ឆ្ងាញ់​មិន​ដល់​បាយ​ក្តៅៗ​ញ៉ាំ​ជាមួយ​ប្រហុក​ចិញ្ច្រាំ​ឆៅ​ជាមួយ​សណ្ដាន់​ខ្ចី ផ្ទាប់​ត្រប់​ស្រស់​ៗ​ម៉ែ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ដែរ។

ពី​មុន​វេច​នំ​រួច​ម៉ោង​ខ្ទង់​បី​រសៀល ថ្ងៃ​ខ្លះ​ម៉ែ​គាត់​ដាំ​បាយ​ក្តៅ​ៗ​មាន​ក្ដាំង​តិចៗ។ និយាយ​តាម​ត្រង់​ចុះ អាយុ​ធំ​ប៉ុណ្ណេះ​ហើយ នៅ​តែ​​មិន​ចេះ​ដាំ​បាយ​ដូច​គាត់​ដែរ។ ឯ​ខ្ញុំ​មាន​តួ​នាទី​រត់​ទៅ​បេះ​សណ្ដាន់​ខ្ចី​ៗ​ និង​ត្រប់​ខ្ចីៗ​ស្រស់​ពី​ចម្ការ​មក។ ត្រប់​ទាំង​នោះ​គឺ​ដាំ​ខ្លួន​ឯ អញ្ចឹង​ហើយ​ពេល​ញ៉ាំ​រើស​​តែ​អា​លេខ​មួយ​ទេ ហេសហេ។ នឹកៗ​ទៅ ខាន​ញ៉ាំ​យូរ​ហើយ។

 

Chukran for this delicious dinner

Chukran (شكرا) ជា​ភាសា​អារ៉ាប់ សរសេរ​​ជា​អក្សរ​ឡាតាំង ដែល​មាន​ន័យ​ថា​អរគុណ។

ថ្ងៃ​មុន​ទៅ​រៀន​ធ្វើ​ម្ហូប​ទុយនេស៊ី តែ​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​មុន​នេះ​គឺ​មិន​បាន​ទៅ​រៀន​ទេ តែ​ទៅ​ញ៉ាំ​ម្ហូប លីបង់-ស៊ីរី ​វិញ​ម្ដង​ហេសហេស ពិត​ជា​សំណាង​ដល់​ហើយ​ខ្ញុំ :D ។ គិត​ទៅ ខ្ញុំ​ខាន​សើច​លេង​សប្បាយ​អោយ​អស់​ពី​ពោះ​​អញ្ចឹង​យូរ​ហើយ។

ម្ហូប​ដែល​គេ​ធ្វើ​នោះ​មាន

- Djej 3ala batata: ដុត​តំឡូង​បារាំង ជាមួយ​មាន់ និង​ក្រូច​ឆ្មារ

- Burghul ស្ងោរ ឫ ឆារ​និង​បន្លែ: លំនាំ​ដូច​បាយ​ឆារ​ដែរ តែ​មិន​មែន​អង្ករ​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​មែន​ស្រូវ​សាលី​ដែរ តែ​ជា Burghul

- mafroukeh: ជា​បង្អែម ដែល​ធ្វើ​មក​ពី​អី​ខ្លះ ខ្ញុំ​អត់​សូវ​ច្បាស់​ទេ ហេស​ហេ

ក្រៅ​ពី​ណឹង មិត្តភក្ត​ទុយ​នេស៊ី ក៏​បាន​ធ្វើ​ណែម​មក​ខ្លះ​ដែរ។ ណែម​ដែល​ស្រុក​យើង​ខ្លះ​ហៅ​ថា តាយ៉ ឫ​ស៉ាយ៉។ ណែម​នេះ​គេ​ធ្វើ​បែប​​ទុយនេស៊ី ហើយ​តាម​ធម្មតា​គេ​ញ៉ាំ​ពេល​បុណ្យ​រ៉ាម៉ាដង់ ដែល​ជា​ពិធីបុណ្យ​បញ្ចប់​ពេល​​បួស។

ឆ្ងាញ់ ផស់ គេ តើ។ ញ៉ាំ តាំង បី ម៉ោង ៧ ដល់ ម៉ោង ១១ ណោះ បាន ចប់

 
 
តាមដាន

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 41 other followers